Marokko- De hemel is gehuld in duisternis. Het enige wat ik hoor, is het kraken van sneeuw onder mijn crampons en mijn snelle, zware ademhaling. De hoogte drukt op mijn longen en elke stap vraagt volledige concentratie om op het smalle pad te blijven, dat enkel wordt verlicht door onze hoofdlampen. Vandaag trotseren we de hoogste berg van Noord-Afrika: Mount Toubkal, gelegen op 4.167 meter. In dit reisverslag neem ik je mee tijdens mijn beklimming van deze indrukwekkende berg en deel ik praktische tips, zodat ook jij goed voorbereid de Toubkal kunt beklimmen tijdens de wintermaanden.
Dag 1: van bergdorp Imlil naar het basecamp op 3.207 meter
Imlil naar de Refuge – aprox. 15km // 5-6 uur hiken
14 februari 2026- Ons avontuur start in het bergdorpje Imlil, gelegen in het Hoge Atlasgebergte. Na een rit van anderhalf uur vanuit Marrakech komen we aan en droppen we onze spullen bij onze accommodatie. We vullen onze rugzakken met de nodige spullen voor onze beklimming en nog wat essentials die we onderweg in Imlil hebben opgehaald: stijgijzers, een ice axe en een helm.
Na een heerlijk vullend ontbijt is het tijd om te starten aan de hike richting het basecamp. De frisse ochtend maakt plaats voor de eerste zonnestralen wanneer we langs enkele gezellige winkeltjes passeren, waar vrouwen onder andere zelfgemaakte juwelen verkopen. We wandelen een stukje door een bos en al snel voelen we onze hartslag stijgen en onze ademhaling verzwaren. Imlil ligt op zo’n 1.800 meter hoogte en onze lichamen moeten zich even aanpassen aan de ijle lucht. Eenmaal uit het bergdorp lopen we over een gigantische vlakte, waarbij we in de verte de met sneeuw bedekte bergtoppen al zien oprijzen.
Het eerste deel -tot de plek waar we genieten van een heerlijke lunch- wandelen we nog over een rotsachtige vlakte, waar hier en daar een groene boom het landschap kleur geeft. Onderweg komen we ezels tegen die zwaarbeladen bevoorrading naar de dorpen brengen. Tijdens de wintermaanden kunnen ze de refuge echter niet bereiken en zijn mannen genoodzaakt om alles zelf naar boven te dragen. We zien een oude man zichtbaar afzien onder de zware last op zijn schouders.
Na de lunch is het tijd om onze crampons -oftewel stijgijzers- aan te trekken en maken we meteen een pittige, steile klim. De hike richting het basecamp, dat op 3.207 meter hoogte ligt, is stevig, maar perfect doenbaar met een goede basisconditie. Op dat moment hebben we nog geen flauw idee van wat ons te wachten staat op dag twee.
Ik geniet met volle teugen van de uitgestrekte witte vlakte en de spectaculaire uitzichten, omgeven door massieve bergtoppen. De zon schijnt heerlijk, er is amper wind en we hebben het echt getroffen met deze weersomstandigheden. Een week eerder was de trail nog gesloten wegens een lawine waarbij drie hikers om het leven kwamen. Een groot contrast met de aangename temperaturen die wij nu ervaren.
Ik had weinig verwachtingen en was amper voorbereid, des te groter de verrassing wanneer ik ervaar wat voor prachtige hike dit is. Onderweg komen we langs gezellige spots waar we even kunnen pauzeren en kunnen genieten van het verbluffende landschap met een Marokkaanse muntthee in de hand. Of een cola en Snickers – die net die nodige energie geven.
De zon verdwijnt stilaan achter de bergen in de late namiddag en mijn handen kleuren wit door de koude. Ik ben opgelucht wanneer ik in de verte, midden in het uitgestrekte witte landschap, Refuge Toubkal Les Mouflons zie opduiken. Bij gebrek aan elektriciteit is de ruimte er donker -ietwat vochtig- en grote groepen wandelaars hebben zich verzameld rond de enige warmtebron: het knetterende haardvuur in de leefruimte. Ze spelen spelletjes, drinken Marokkaanse muntthee om zich op te warmen en genieten van een welverdiend avondmaal.
Mijn vriendinnen en ik krijgen een privékamer toegewezen en kruipen -zweterig en vies- vroeg in ons bed. Het zou de ergste en koudste nacht van ons leven worden.
Dag 2: naar de top van Mount Toubkal op 4.167 meter
Refuge naar Mount Toubkal & terug naar Imlil – aprox. 19km // 8-11 uur hiken
Onze wekker gaat om 3.30 uur, maar op dat moment hebben we nog geen oog dichtgedaan. We konden de slaap niet vatten door de ondraaglijke koude – hoewel we sliepen in onze skikleding, inclusief mutsen en handschoenen. Vermoeid en nog steeds verkleumd maken we ons klaar voor de tocht richting de top van Mount Toubkal, gelegen op 4.167 meter hoogte. Het is de hoogste berg van Noord-Afrika en de derde hoogste op het Afrikaanse continent.
We vertrekken rond 5.30 uur: crampons rond onze schoenen, tal van lagen die ons warm moeten houden in deze bitterkoude ochtend en een hoofdlamp op ons hoofd. Mijn vriendin Joni had het gisteren al heel lastig en besluit achter te blijven in de refuge. Anastasiya en ik stappen de duisternis in, het landschap gehuld in het donker van de vroege ochtend. Het smalle pad -dat meteen pittig en steil omhoog loopt- wordt enkel verlicht door onze zaklampen. Het enige wat ik hoor is het gekraak van de sneeuw onder onze voeten en het zware gehijg van onze ademhaling, terwijl we in de verte al meerdere lampjes zien dansen.
We hebben al een stevige klim achter de rug wanneer de zon opkomt en de bergen om ons heen magisch oranje kleurt. De hemel verandert in een palet van roze en pastelblauwe tinten. Het voelt haast surrealistisch. We bevinden ons in een enorme vallei en genieten met volle teugen van het uitzicht terwijl we even uitrusten en foto’s maken.
De tocht zet zich verder, tot de hoogte er plots hard inkickt. Tijdens mijn reis door Peru had ik meer dan eens last van hoogteziekte en de symptomen voelen gelijkaardig aan: ik voel me slap, heb krampen in mijn maag en het gevoel dat ik moet overgeven. Bovendien doen mijn handen pijn van de kou, ondanks de dikke handschoenen die ik draag. Ik ben niet de enige die last lijkt te hebben van de hoogte en we zien meer dan één persoon vroegtijdig terugkeren.
De tocht gaat verder en iedere stap voelt als een kwelling. Mijn lichaam schreeuwt van de pijn door de hevige steken in mijn al ontstoken heup en ook mijn knie laat het afweten. We denken op een bepaald moment de top te hebben bereikt, maar deze blijkt nog een heel eind verder te liggen. We moeten nog ruim een uur wandelen. Op dat moment denk ik sterk aan opgeven en ik heb er eerlijk gezegd vrede mee. Ik kijk uit op een eindeloos landschap, omgeven door de met oranje gloed bedekte bergtoppen. Dit moment voelt zo magisch en mooi, dat ik de pijn en misselijkheid even vergeet. Het geeft mij nieuwe energie om door te zetten en de resterende klim richting de top gaat plots een stuk vlotter. Hoe dichter we bij de top komen, hoe meer energie en enthousiasme door mijn lichaam raast.
En dan is hij daar: dé top. Ik huil van geluk wanneer we onder de metalen constructie staan. Wetende hoeveel moeite het ons heeft gekost om deze plek te bereiken.
Dag 2: Afdaling vanaf Noord-Afrika’s hoogste berg
Met een gelukzalig en voldaan gevoel dalen we ruim een half uur later terug af. De afdaling is bijzonder steil en ik kan amper nog steunen op mijn pijnlijke knie. Ik blijf voortdurend met mijn crampons in mijn wijde skibroek hangen, maar Mustafa -onze gids- geeft me tijdens de hele afdaling een handje en voorkomt zo dat ik op mijn bek ga. De afdaling tot de refuge neemt zo’n drie uur in beslag en tegen het moment dat we daar aankomen voelen we ons volledig uitgeput. De zon brandt hevig en we verruilen onze skikleding voor luchtigere wandelkleding. Wanneer we buiten even genieten van de warme zonnestralen, wil ik een snoezelige kat aaien die me in een speelse bui behoorlijk toetakelt. De bijt- en krabwonde ziet er lelijk uit en kleurt meteen blauw, maar bij gebrek aan ontsmetting, zetten we onze tocht verder naar de plek waar onze beklimming gisteren van start ging.
Het afdalen valt qua fysieke inspanning wel mee, maar we leggen deze dag heel wat kilometers af en er komt maar geen einde in zicht. De vermoeidheid slaat toe, onze lichamen zijn op en we verlangen naar een warm bed en een heerlijke maaltijd. Wanneer de zon achter de bergen verdwijnt, wordt het opnieuw kouder en dat maakt het alleen maar zwaarder. Tegen de avond komen we eindelijk aan bij Smile House Imlil. We zijn die dag in totaliteit zo’n 11 uur onderweg geweest en kunnen ons geluk niet op wanneer we de mooie, comfortabele kamer zien waar we die nacht verblijven. We genieten van een hete douche die onze vermoeide en bezwete lichamen weer opwarmt en van een dampende tajine bij het haardvuur.
Mount Toubkal beklimmen was een avontuur dat we nooit meer zullen vergeten. Het heeft mijn verlangen om hogere bergtoppen te beklimmen alleen maar aangewakkerd. De fysieke -maar vooral mentale- uitdaging, het overweldigende gevoel bij het bereiken van de top en het fantastische gevoel om dit te mogen delen met je beste vriendinnen. Core memories!
Praktische tips voor het beklimmen van Mount Toubkal
Heeft mijn verhaal je getriggerd om zelf Mount Toubkal te trotseren —al dan niet tijdens de wintermaanden? Lees dan zeker even verder voor praktische tips, zodat jij helemaal voorbereid bent op het beklimmen van Jebel Toubkal.
Hoe bereik je Imlil?
Wie de hoogste berg van Noord-Afrika wil beklimmen, start zijn avontuur in het gezellige bergdorpje Imlil, gelegen in het Hoge Atlasgebergte van Marokko. Vanuit België is de snelste en makkelijkste optie om naar Marrakech te vliegen. Vanuit Brussel vlieg je in ongeveer 3,5 à 4 uur rechtstreeks naar Marrakech.
Vanuit Marrakech is het nog ongeveer anderhalf uur rijden naar Imlil. Je kan:
- een privétransfer regelen via je accommodatie of organisatie;
- een gedeelde taxi nemen;
- of zelf een auto huren als je graag flexibel reist.
Zoek goedkope vluchten via Tix
Waar te overnachten in Imlil?
Imlil is klein, maar er zijn verrassend veel gezellige guesthouses en riads te vinden. Verwacht geen luxe hotels, maar wel warme Berbergastvrijheid, heerlijk eten en uitzichten waar je spontaan stil van wordt.
Wij verbleven in Smile House Imlil en zouden het zonder twijfel opnieuw boeken. De kamers zijn ruim en comfortabel, het personeel is ongelooflijk vriendelijk en na twee dagen afzien op Mount Toubkal voelde die warme douche als pure luxe. Het uitzicht vanop het terras? Onwerkelijk mooi.
Waar boek je de beklimming naar Mount Toubkal?
Sinds enkele jaren is een erkende gids verplicht voor het beklimmen van Mount Toubkal. Je kan ervoor kiezen om alles lokaal in Imlil te regelen, of op voorhand te boeken via een organisatie. Wij boekten een pakketreis bij Desert Surf Camp en alles was tot in de puntjes geregeld voor ons. Vooral tijdens een winterbeklimming vond ik dat een enorme meerwaarde. Je hoeft zelf nergens over na te denken en kan gewoon focussen op de hike (en het overleven van de koude!). Daarnaast zijn er in Imlil ook heel wat lokale organisaties die hikes naar Jebel Toubkal aanbieden, vaak iets goedkoper als je last minute boekt.
Boek je avontuur richting Mt. Toubkal eenvoudig via Getyourguide
Wat moet ik meenemen tijdens mijn hike naar Mt. Toubkal?
Een goede voorbereiding maakt echt het verschil, zeker tijdens de wintermaanden. Temperaturen kunnen ver onder nul zakken en op de top kan het extreem koud en winderig zijn. Onderstaande paklijst helpt je alvast op weg!
Hoe moet ik mij fysiek voorbereiden op deze beklimming?
Mount Toubkal staat gekend als ‘makkelijkste 4000 Peak voor beginners’. De beklimming van Mount Toubkal is technisch niet extreem moeilijk, maar onderschat ze absoluut niet. Zeker de summit day is zwaar: weinig slaap, extreme koude, hoogte en veel stijgen op korte tijd. Een goede basisconditie is écht belangrijk. Probeer in de weken voor vertrek:
- Regelmatig te wandelen: liefst of helling of trappen
- Cardio op te bouwen door te gaan lopen, fietsen, stairmaster, …
- Doe voordien zeker al wat hikes met een dagrugzak.
Het moeilijkste vond ik persoonlijk niet eens de afstand, maar de hoogte. Vanaf ongeveer 3.500 meter voelde ik de ijle lucht serieus binnenkomen. Luister daarom goed naar je lichaam, wandel traag genoeg en drink voldoende water.
Maar ondanks de afzienmomenten? Die zonsopgang boven het Atlasgebergte, het bereiken van de top en het gevoel dat je lichaam véél meer aankan dan je denkt… dat maakt alles meer dan waard.
Meer onvergetelijke hikes
- Villarica beklimmen – Chili’s meest actieve vulkaan
- Salkantay Trek – meerdaagse trektocht naar Machu Picchu
- Ultieme reisgids voor Peru’s hikersparadijs Huaraz
- De mooiste hiken in wandelparadijs El Chaltén (Patagonië)
Steun YoungWildFree
Dit artikel bevat affiliate-links. Wanneer je een aankoop doet via deze links, ontvang ik een kleine vergoeding. Op deze manier kan youngwildfree blijven bestaan.
